Rheinwoche 2008

Na helaas een jaar Rheinwoche over te hebben geslagen, maak ik me op voor een nieuw avontuur op de Rijn. Dit jaar Düsseldorfer Jachtclub 100 jarig bestaan, 5 Sailhorses op de startlijn, in totaal 120 boten (7 startgroepen), veel zon, redelijke tot weinig wind en veel gezelligheid. Maar boven alles, de vernieuwde boot Pink Lady zal haar eerste vaart gaan maken, na een lange tijd werk.

Met mooie warme vooruitzichten vertrekken de Charlotte en de Pink Lady vrijdagochtend naar Köln-Porz voor drie dagen zeilen op de Rijn. Rond de middag arriveren we in een goed georganiseerde haven. Iedereen werd begeleid naar een grasveldje 500 meter verder van de haven, om te zorgen dat er genoeg ruimte was voor het kranen en voor de slib. Eén voor één ging er een lege trailer en kwam de volgende boot weer aangereden.

Omdat de Sailhorse niet getakeld hoeft te worden, konden we al snel de boten te water laten. Even goed peddelen vanwege de stroming, maar eenmaal iets verder in de haven was het geen probleem. Na een goede plaats voor de boten te hebben gevonden, gingen de chauffeurs de trailers naar de eindbestemming Rees brengen. Ute, Elvier en ik bleven achter in de erg warme zonnige haven 30º. Aangezien we nog genoeg tijd hadden voordat de rest terug zou zijn, konden wij mooi de boten in orde brengen, nog even de bierstrekker van de Pink Lady in orde maken en de Charlotte alvast zeil- en slaapklaar maken. Ja, want “der Grösse Beer aus Holland” sliep in de Charlotte. Op deze manier konden wij en de rest van de zeilers goed slapen op de Siebengebirge.

De Siebengebirge is het grote moederschip van de Rheinwoche, waar gegeten en geslapen werd door ¾ van de zeilers van de Rheinwoche. Ute, Elvier en ik waren als eerste op de Siebengebirge om de beste slaapplaats te bemachtigen, namelijk voor in de punt. De Sailhorse-bende (Markus, Inken, Olaf, Ute, Elvier, Bertrand en ik), hadden zo de meeste ruimte en frisse lucht, wat toch wel prettig was. Na het installeren van de bedden genoten we de eerste gezellige avond op het bierterras, van een lekker koel biertje en de ondergaande zon.

6.00 Uur ging de algemene wekker van de Siebengebirge en na het ontbijt en stuurmansbespreking ging iedereen de boot optuigen om te gaan zeilen. Vanwege te weinig wind was er een uitstel van een half uur. Aangezien het mooi weer was zijn Henk en Bertrand in het water gaan staan om de boten vast te houden.

Maar aangezien de wind niet echt aanwakkerde, moesten we gesleept worden naar Hitdorf (ca. 27 km). Ook dit werd goed georganiseerd door de rescueboten. De kielboten kwamen als eerste sleep en daarachter de kleinere boten. Naar 2,5 uur sleep en middageten, maken we ons klaar voor de wedstrijd van Hitdorf naar Düsseldorf (39,80 km). We konden de haven uitvaren en tegen de stroming zeilen, om niet door de stroming over de startlijn gedrukt te worden. Na goed gecontroleerd te hebben of de vrachtschepen niet in de buurt waren, starten Bertrand en ik met de spinnaker over de startlijn en komen warempel op de eerste plaats te liggen. Maar het mocht niet baten, na vele bochten, vrachtschepen en draaiwinden verloren we drie plaatsen. De stand na dag 1 was Pink Lady, Inkus, Capriole, Charlotte en Sirocco.

Na een heerlijke douche en lekker eten op de Siebengebirge genieten we van een bandje. Deze avond was er een Duitse komiek geregeld, maar helaas verstond ik hier niet veel van, wat eigenlijk wel grappig was. Na nog een bezoekje aan de danstent bij de jachtclub aan wal, vertrokken we weer naar ons bedje.

7.00 Uur op Moederdag opstaan, om vervolgens om acht uur een x-aantal kopjes koffie te kunnen drinken, worden we wakker aan de ontbijttafel met de stromende Rijn direct naast ons. Dit omdat de Siebengebirge te groot was om in de haven te liggen. Vandaag op het programma Düsseldorf-Duisburg (33 km) en Duisburg-Wesel (34,30 km). In de stuurmansbespreking werd afgesproken om een half uur uitstel te doen en anders toch te gaan slepen. Aangezien we merkten dat er wel iets wind stond, maakte we ons hoopvol zeilklaar. Maar we moesten toch gesleept worden, omdat er te weinig wind stond om goed op de stroming te varen. Dus alles weer opruimen en slepen. Met een tegenvaller dat we niet konden zeilen, kregen Bertrand en ik nog een tegenvaller, onze grootzeilval brak af en we moesten dus even een andere manier vinden om het grootzeil te hijsen.

Tijdens het slepen merkten we dat de wind toenam en er later zeker gezeild kon gaan worden. Dus snel het middageten naar binnen én een Grote Apfelschörle en dan ‘t grootzeil hijsen. Of te wel mast naar beneden, grootzeil erdoorheen bovenin vastmaken, mast omhoog, giek weer bevestigen ect. en zeilen!!

Met nieuwe moed gaan Bertrand en ik de wedstrijd in. Na een goede start, moeten we al gauw ons best doen om toch naar voren te komen. Ondanks dat iedereen heel dicht bij elkaar zeilde en er naar elke bocht iemand anders op kop lag (Capriole, Pink Lady, Inkus) was het moeilijk te zien wie er deze wedstrijd zou winnen. Door de vele spinnakerrakken kwamen Bertrand en ik terug en dichterbij. In de laatste kilometer wisten we de Capriole voorbij te varen, waardoor we derde werden. Wie er eerste was geworden wisten de voorste twee niet, omdat de finishlijn schuin lag. Pas rond tien uur werd duidelijk dat de Inkus vandaag de sterkste was. Dus het was een spannende strijd in de klasse. Na de prijsuitreiking (± 24.00 uur) ging iedereen weg, naar bed, of nog even lekker een biertje drinken aan wal.

6.30 Uur, alweer de laatste dag van de Rheinwoche is aangebroken. Gelukkig was er een windje en konden de eerste om 10.00 uur starten voor de wedstrijd van Wesel-Rees (19,20 km). We gingen op tijd de haven uit, want er was weinig wind en we moesten nog even zeilen, voordat we bij de start waren. Bij de start waren we iets te laat, maar we waren maar met drie Sailhorses. Het bleek dat de Sirocco en de Capriole in de luwte kwamen in de haven, omdat de Siebengebirge uit de haven voer. Maar desondanks gingen wij voor in elk geval een derde plaats en liever de eerste. Na goed opletten met wind en vrachtschepen, kwamen we ze af en toe voorbij. Uiteindelijk finishten we als derde. De Inkus was de overall winnaar geworden met 2,1 en 1.

De laatste lootjes moeten nog gebeuren in een rustige haven en mooi helder water, zeker voor de Rijn. De boten waren veilig en wel uit het water en het was tijd om afscheid te nemen van iedereen. Natuurlijk eerst de befaamde lange prijsuitreiking en nog een grapje met de bediening van de Siebengebirge, loopt het lange Rheinwoche-weekend op zijn eind.

Wat voor mij dit jaar de Rheinwoche een echte Rheinwoche heeft gemaakt zijn meerdere dingen. Vooropgesteld de veiligheid die iedere boot krijgt, met de vele rescueboten, politieboot, volgboten en sleepboten. De organisatie van de Rheinwoche omtrent plaatsen voor boten, trailer en slaapplaatsen. De crew van de Siebengebirge, waar je met een lekker vakantiegevoel kunt genieten aan een gereserveerde tafel, die de crew van de Siebengebirge speciaal voor ons had neergezet op onze vaste tafel.

De lekkere muziek die geregeld wordt in de avond, om de zeilers lekker los te krijgen. En als laatste zeker belangrijk, de gezelligheid van iedereen, ook de mensen die je zo makkelijk leert kennen bij de Rheinwoche, ook al spreek ik dan niet super Duits. Kortom wil je actie, allertheid, gezelligheid, en een groot feest, doe dan gewoon volgend jaar mee met de Rheinwoche 2009, start in Köln-Porz.

Groetjes,
Charlotte van Dijk