Ton Bouchier organiseert: de Waddentocht


Sinds enkele jaren organiseert Ton Bouchier de Waddentocht vanuit Lauwersoog. Een avontuur voor iedere Sailhorse zeiler die het open water niet schuwt. Met een goede voorbereiding en briefing onder begeleiding van volgschepen het wad op. Wind, golven, stroom, ondieptes en geulen, het komt allemaal voorbij. Overnachten op Schier in je boot, tent of hotel. Een heus avontuur.

Voor 2021 staat de tocht gepland in het weekend 4,5 en 6 juni. Voor informatie en deelname kan je terecht bij Ton Bouchier, email:  magichorse2503@gmail.com  Kijk op de kalender voor het porgramma.





Verslag waddentocht Schiermonnikoog 8, 9 en 10 juni 2018

Eindelijk kwam het groene licht: de waddentocht gaat door! Na dagen van twijfel over het weer (teveel wind, geen wind?) waren de goden ons goed gezind.  Op vrijdag na het werk met de boot naar jachthaven Lauwersoog. Veel wolken, de nodige wind; ik ben benieuwd! Volgens team captain Ton staat ons een prima zeilweekend te wachten. De kille kade opgereden. In de verte een knalgele Sailhorse nog op de wal: dat moet de Pegasus wel zijn! Eerst naar het Roode Hoofd, de zeilersbar: avondeten en briefing. De groep bleek daar al verzameld. Naast de Pegasus, trof ik daar de bemanningen van de Magic Horse met team captain Ton, de Pink Lady, de Catch-up en de Blondie. En natuurlijk Rick met volgmotorboot Sunbird, Harald met de McGregor Amiga, en Robert met de Ovni 435 Grutte Grize. Iedereen had er zin in. Na een lopend buffet volgde de briefing. In tamelijk kort bestek werden we ingewijd in eb en vloed, maanstanden, sluis etiquette, nieuw amsterdams peil, en nog een serie begrippen die op een vaarbewijs examen niet zouden misstaan. Gelukkig was het zo lang licht dat ik de boot nog in de schemering te water kon laten. Terwijl het volk aan het bier ging, haalde ik inval fokkenist Marietta van huis op. Overnachten op de Sailhorse is een kunde op zich, vooral het in het stikdonker aan boord gaan en onder de dektent je slaapplek vinden...

Zaterdag 7 uur vroeg op, om om 8 uur geschut te kunnen worden. Had ook weer iets met de maanstand van doen... Op het fokje naar de schutsluis. Iedereen was druk met voor- en achterlijn: dwarsgaan in de sluis kon tot de grootste ellende leiden. Rick sleepte de groep eruit, en van achter naar voor losgooien in de sluiskom. De Blondie gaf hier te enthousiast gevolg aan, en dreef af richting keien van het havenhoofd aan lager wal. Even later lag ze muurvast, terwijl de rest zeilend het zeegat koos. Op naar het Rif, gele boei SG-NBW voor ons. Halve wind, aan de wind, krachtje 4-5, afgaand tij dus stroom mee. Achter ons vervaagde lauwersoog, en rond half 11 waren op de droogvalplek. Nog geen land te zien, en ook nog steeds geen Blondie in zicht. Terwijl het water begon te zakken ontwaarden we een zeiltje in de verte: de Blondie! Na een half uurtje voegden ze zich bij de groep. Gelukkig had het humeur van de bemanning er niet onder geleden.

Droogvallen is geduld hebben. Recept: doorvaren tot je aan de grond loopt, als het water zakt de kiel omhoog draaien, roer in de boot leggen, zelflozers dicht. Als snel verschenen dektenten, ligkussens, koffiebekertjes, en zelfs een knalpaarse klapstoel. Rond half 12 liepen we rond de boten, en veranderde de zee in een kale vlakte. Op loopafstand de vogelwachtershut van Staatsbosbeheer op de Engelsmanplaat. Het wakende echtpaar ontving ons gastvrij: wat een prachtig uitzicht daarboven! Het bleken vrijwilligers, die er 1 of 2 weken in het seizoen bij toerbeurt doorbrengen. Na een mix van informatie, stoere verhalen en schipperslatijn weer terug naar de boten.


De vloed komt op! Anker uitleggen, en weer wachten aan boord. Wat een stroom! De stroom trok ons dwars op de wind, en tenslotte ging het anker krabben. Lastig om dan het zeil te hijsen. Een zeehond kwam een kijkje nemen, evenals de voormalige KNZHRM reddingboot Dr.Ir.S.L. Louwes. De zon liet zich inmiddels steeds vaker zien. Vertrek. Iedereen onder zeil richting Schiermonnikoog. En weer problemen voor de Blondie: roerbeslag afgebroken! En panne voor Rick, de motor temperatuur bleek niet meer onder controle. Teamcaptain Ton sleepte de Blondie onder zeil weg van het Rif, en de Magic Horse vervolgde zijn weg als zeilende zeesleper. Lastig dat sturen met een peddel... Richting haven Schiermonnikoog. “Volg de staken exact, want het is er erg ondiep”. De forse wind en opkomend tij brachten ons (te) vroeg naar de geul. Zeilend met opgehaalde kiel, en nog liepen we voortdurend vast. Sommigen kozen voor wachten, de Pegasus zeilde zo naar binnen, Pas de Deux probeerde dit ook, maar eindigde duwend met Folkert vanaf de kant genietend van dit bijzondere schouwspel. Uiteindelijk waren diverse sleepschepen, waaronder de Catch-Up, nodig om iedereen de haven in te krijgen. Alleen de Magic Horse lukte het nog zeilend de ligplaats te bereiken. ’s Avonds diner bij het Wantij. Na afloop nog noodreparatie van het roer van de Blondie... Rick had impeller schade, en zou worden terug gesleept naar Lauwersoog.

Zondag. Hoog water om 8 uur. Na de ervaringen van zaterdag had alleen de Magic Horse voldoende vertrouwen in een later vertrek tijdstip. Om 8.15 uur vertrok dus bijna de hele vloot richting dieper water. Het oorspronkelijke plan, een eind de Noordzee op, werd vanwege de averij verlaten. Terug naar Lauwersoog. Een prachtige zeiltocht volgde: een eindeloze planee, gijpen en richting haven. Wat is de waddenzee dan mooi! Nu veilig aanleggen in de sluiskom, en gelukkig stond de wind gunstiger. Op handkracht de sluis in, en met een sleepje er weer uit. Het begint wat te wennen. Ongepland waren we erg vroeg terug, dus konden we op ons dooie akkertje de boten traileren. Volgde de afsluiting in het Roode Hoofd. Het voelde inmiddels als een grote familie, met Pater Familias Ton. Ik heb genoten, en als het even kan ben ik volgende keer weer van de partij!

 

Han, Sailhorse 2575 Pas de Deux

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!